Leeg!

Leeg vel,

Leeg hoofd!

Een stap ,een steen een struikelsteen, een wortel die de steen een zetje geeft! De slaap de eenzaamheid de dood, vallen in het niets! De zon weerspiegelt in het glas, gebroken glas!

Het waaien van de wind in het bladerdak van de boom de honderdjarige boom. De blaffende hond de krassende kraai. De stam die al aan het rotten is. Realiteit, mysterie van het leven, een belofte!

Mist klaart op koude treed in, als de herfst komt komt ook de winter. De ekster babbelt wat met de krassende kraai, de hond stopt met blaffen! De boomwortel en de omgewoelde steen blijven achter in eenzaamheid.

Vogels vliegen op, vogels landen, een bui bewaterd de tuin, een stortbui. Helder water, tranen! De wind als een strijkkwartet ruisend over de daken, soms gierend door nauwe straten. Spijkers glas ander afval. Klimaat ons gat in de aarde! Oktober wordt Stoptober! Najaarsmelancholie gelardeerd met ongedurigheid, ontwenningsverschijnselen ook.

Struikelpartij ,een kapotte hand en twee knieën, pijnlijk. De steen bewoog, bewoog de wortel de steen? De winter komt, komt er sneeuw of ijs voor de elf steden? Ik zie het aan en wacht het af, en zonder fietsbanden fiets ik binnen nog wat, en onderweg gaat mijn jas uit.

Carpe Diem

Vlaggen dag, wordt dagen! Protocol vervangen door gevoel, protest ook.

Prinsenvlag, “ik wil de nacht terug”-vlag.

Vlaggen van nu gaat gepaard met gebral en spierballen vertoon!

Vlaggen van overheersers, en van overheersten, vlaggen!

Zij vullen de straten en beeldbuizen der media, steeds meer vlaggen! Vlaggen maken feest maar helaas ook revolte!

Allerlei kleuren die vlaggen bij sport meestal een feest. Landen-twisten bevolking-twisten, die vlaggen, kleuren besmeurd met bloed!

Vlaggen!

Carpe Diem 

geschrokken op de rand van september

vrees ik het denken te vergeten

waar mijn gedachten gaan verblijven

als oktober komt

als ik vergeet wat het ons bracht

een zoektocht start

in droom en daad

mijzelf verbaas

als het verlangen kwelt

de hunkering tart

niets meer brengt

wat mij slechts rest

is oerdrift

als op de rand van september

ik het denken ga vergeten

mijn gedachten gaan verdwijnen

vrees ik oktober

Van mijn broer deze poëzie 

Duiken in Oktober, zo voelt het voor mij.

Fietsen!

Gaat nog alle dagen goed, twee keer een korte bui, en een keer met slechts een paar druppels weer binnen! Oktober wordt voor sommigen stoptober en ik, voor mij, fietstober, ik beweeg meer, advies van de psycholoog omdat het gelukshormonen vrijmaakt! 

Het kriebelt een beetje, die hormonen, maar ik krijg waar voor mijn inspanning! Soms een half uurtje of meestal langer dat fietsen, bewegen dus. Mijn fysiotherapeut kwam langs en ik besprak het met haar. Ze pakte het meteen serieus op en ze laat een fiets op mijn slaapkamer plaatsen, voor de niet buiten fietsbare dagen!

Buiten is natuurlijk leuker met mooie dagen, eikeltjes pletten en zo, maar aangenaam verrast met deze ontwikkelingen. Nieuwe batterij ook gekregen op mijn fiets, de motor merkt het verschil! Meer power en meer uithoudingsvermogen. Mag gerust overgaan \overslaan op de bediener van de pedalen!

Iets heel anders nu mijn buurvrouw heeft de krant gehaald. Ze is omver gereden zittend op haar scootmobiel, haar vorm van bewegen! De details zal ik u besparen, ze is slechts gewond, ze viel op haar linkerkant en die is nú pijnlijk. Haar scootmobiel is aan de voorkant enorm beschadigd. Haar bewegen is haar daardoor ontnomen. Het er op uit gaan is haar gelukshormoon! Een vervangende manier van scooteren is dus enorm belangrijk! 

Heel belangrijk dat ze een tijdelijke vervanger van het mobiel krijgt. Ik heb dit daarom ook maar benoemd bij de staf, en ga dit ook doen bij de leidinggevende indien nodig. Ik zie haar verpieteren, een soort van dan. Bewegen in welke vorm dan ook brengt het hormoon in beweging!

Carpe Diem 

Krachtpatser!

In weer en wind, alsof het herfst is! Buien getrotseerd en eikeltjes geplet! Mijn fietstocht was heerlijk in mijn nieuwe fleece jas. Nu lekker op de bank, en de zon piept zelfs een beetje door! Eigenlijk zou ik nu weer op de fiets moeten springen, om het weer een beetje te tarten! De ochtend begon met een poetsbeurt, want M., die dat normaal doet, is ziek. Mijn appartement is nu weer lekker schoon. Het is een letter R-maand, dus er zijn best wat mensen ziek of een beetje futloos. Mijn plan? Deze maanden met een letter r., elke ochtend op de fiets, door weer en wind, regen, en natuurlijk de eikeltjes en kastanjes pletten tijdens mijn rit! Ben benieuwd of dit beter vol te houden is dan nieuwjaarsvoornemens.

Pluk de dag, en plet een eikel!

Nieuw uitgangspunt!

Berusting!

Je moet 64 worden, 31 jaar getrouwd zijn en 37 jaar bijeen, de tijd vliegt. Voorbij gesneld die tijd, in voor en tegenspoed! En dan wordt je ziek, alles veranderd. Na nu, in mijn geval een paar jaar Lewy Body, is er nu licht, als in lichte gelatenheid! Die plaats voor lichte berusting brengt! Genieten per moment, wordt het, is het geworden, zonder ooit weer afspraken te hoeven maken. Maar van de momenten die nog komen gaan, daarvan volop te genieten!

Beweging was belangrijk om de ziekte te remmen, maar daar had ik de grenzen van mijn kunnen niet meer helemaal scherp. Dat of de nodige rustmomenten in te zien, dat ging bij mij niet altijd even goed. Een dag teveel drukte dat betekent voor mij vier dagen rustig aan doen. Wel dat moet anders. Bewegen zonder doel vanaf nu, therapeutisch of anderzijds. Bewegen om van A naar B te geraken meer niet, kilometers en calorieën tellen niet meer. Gezelschap en feestjes blijven ook leuk, ik ben tenslotte niet depressief, ik heb slechts Lewy Body!

Ik ben dol op mijn vrouw en wat zij voor mij doet, en ja ze heeft gelijk ik verdien het! Maar de kogel afgeschoten destijds, door de neuroloog bewegend in slow-motion, in de vorm van eiwitten, is onderweg naar het einddoel. De ziekte is in het dagelijkse leven niet meer weg te denken! Waarom ik dit weer eens benoem! Verandering van medicatie, misschien…., en ja alweer!

 Ik stel mezelf ineens de laatste tijd voor als trompettist, type Miles Davis. Zal ik er een kopen? Ben al aan het Googlen geweest. Als kind had ik ook een trompet, springend op het bed hanteerde ik de ventielen met grote precisie en stijl. Was er meer mogelijk? Te lang geleden, geen actieve herinnering aan. Maar ik zou bij de fanfare de fijne kneepjes leren. Deceptie de Bugel was wat er in de fanfare nog nodig was, en dat was dus wat ik kreeg, alle trompetten waren vergeven. Ik gaf op na enkele (lessen?) keren te zijn geweest. Zal ik eens vragen of dat kan en mag in een instelling, een trompet? Spelen op gezette tijden, als er toch al veel geluiden in het gebouw zijn? Zal het een tovermiddel zijn tegen tinnitus, en misschien wel tegen de oprukkende eiwitten? Een van de twee is natuurlijk al winst! 

Drummen zonder geluid, koptelefoon, is al mogelijk. Misschien bestaat dat ook al voor trompet? Dan kan ik de hele dag spelen! U begrijpt ik ga maar even verder met informatie inwinnen.Tot dan zeg ik!

Carpe Diem

Vechten op de Graafseweg, ben mijn gezelschap kwijt zijn kinderen in het spel, zijn er kinderen in het spel? De tijd zes uur veertien, twee Ieren vragen de weg naar de stripclub! Waarom Ieren? De kleren groen, vrijgezellengezelschap? Ik wil ze helpen, zij denken? Van niet! Ze vallen mij van achteren aan. Ruk mij los, op zoek naar mijn gezelschap, ben ze kwijt. Dat wordt rennen, belandt op de Zeedijk. Geografische onjuistheden of zevenmijlslaarzen aan?! 

Smaak van bacon in mijn mond, heb ik een van de Ieren gebeten?  Mijn gezelschap kwijt, de smaak van bacon wordt de penetrante geur van abattoir. In mijn badkamer en-suite een enorm varken hangende aan de poten. Ogen dicht en weer open het hangt er inderdaad nog steeds! Ga de confrontatie aan en loop er naar toe. Spoel de vieze smaak en stank weg gelijk de beeltenis, koel water, koelwater. Moe van het geren! In het opgewarmde klimaat!

Voorheen! was er slechts een klimaat, T. zegt niet, niet in opwarming te geloven. Zijn gelijk gekocht bij wetenschappers en zegt stel je niet aan. Darwinisme, alleen de sterkste overleefd! Hij bepaalt vrijdag samen met P., met een spelletje Risk wie dat zijn! De sterksten! Klimaatverandering bestaat niet, zal genocide ook niet bestaan, slechts passen in het beleid van die twee sterksten!

De wereldbevolking binnenkort teruggebracht tot………. T-tjes en P-tjes.

Griezelig!! Of doen we ze Eén kleurrijke uitdossing aan? Wordt het alleen maar griezeliger van!!

Carpe Diem 

Nieuwe vrolijkere naam verzinnen om mijn website te vinden. Breinfuck dekt de lading, maar misschien moet ik het gaan zien als een zegen. Hier in ieder geval een poging!

Simpel Anders! Dekt ook de lading mijns inziens! Alles wordt continu anders zeker in geval van mensen met dementie, vanaf een bepaald punt heb je dat simpelweg geaccepteerd! Of weet je niet meer beter. Neemt niet weg dat je het vervolg, de veranderingen ook steeds weer, als nieuw moet accepteren hoor. Maar nu nieuw voor mij, vooral de eigen aankomende gekheid moet zien te omarmen!

Gek?! Ja vroeger hadden we niet zoveel boxjes als het ging om aandoeningen. Drukke kinderen en gekke oudjes. Simpel! Of….. laten we dat ook maar gewoon van geval tot geval bekijken!

Van de week zette ik een film op, over Indianen, Fransen, Britten en de eerste Amerikanen. Een soort RomCom natuurlijk.

Wel heel interessant, had ik Pocahontas op een gegeven moment in mijn hoofd. Als titel van de film, zonder ook maar de verhaallijn te kennen of te ontdekken die daar het beste bij zou passen. Bij de allerlaatste scène zeg ik tegen mijn vrouw ze hebben de titel veranderd! In the last of the Mohican's ze keek me aan of ik het meende, en ze zag dat dat zo was. Deed aan het vermaak ontleend aan de film verder niets af hoor.

Gekte heeft ook iets leuks is de strekking van dit deel van het verhaal.

15 augustus ben ik jarig dan is ook de top in Alaska tussen Trump en Poetin. 

Mijn verjaardagswens! Dat het testosteron van beide heren wordt vervangen door bijvoorbeeld oestrogeen! Het denken en doen niet langer wordt bepaald door, “wie heeft de grootste!”.

En dat dit als een inktvlek, als de ringen in water zich verspreidt over de wereld! Met navolging en kopieergedrag van en door de andere haantjes.

 ‘Gekkies’! Bezinning bij mannen, dat ze zich niet langer als gekken gedragen! Rationeel zeg maar.

Optie, als dat met het testosteron niet lukt, dan gaan ze maar gewoon boksen in een boksring, met muziek van Frankie Goes to Hollywood, of Sting! En na de wedstrijd doet iedereen weer heel rustig zijn ding! Vade In Pace! 

Carpe Diem Nostrum

Als ik dan alles ben vergeten!

Als ik dan sta aan de Paarlen Poort! Door Lewy vermoord, zal ik dan weer weten, helder zien! Ritmisch mijn ene voet na de andere voet zet, en dat in stevige tred! Geen trein meer moet halen, of laten vertrekken ook, in lucide droom! Huilen met echte tranen om geweldige RomComs soms! Mijn hoofd weer licht op zijn sokkel staat, genietend van bijvoorbeeld de warmte en ook de zon! Paranoia weer plaats maakt voor de overtuiging dat anderen me juist alle goeds toedichtten! 

Als ik dan fitter en veilig sta aan de heilige Muur voor een briefje! En zeven keer om de Kaaba mij dankbaar toon, voor de liefde die ik na ontvangst mocht retourneren! Wakker worden uitgerust, uitgerust en goed gemutst gewekt!

Als ik dan 64 lentes jong! Me een keer nog ga moeien, met welk geloof ook, of dat juist niet, of zomaar wat mij zo voor handen komt! Dan kijk ik terug op een mooi leven!

Als ik dan…..

Niets ben vergeten!

Gisteren het periodieke gesprek gehad met vrouw en VGG-er, ik, ik mag dokter zeggen, over veranderingen en wat daarmee te doen. Het gaat gestaag met de Lewy Body, mijn hart heeft weer kuren en is met de Metropolol nog niet naar het gewenste niveau van slagen terug gebracht. Het slaat onregelmatig met een bereik op en neer van 41-73 en dat als gemiddelde op een dag, maar dat is beter dan de 45-150 van voor de metropolol. Toch gaan we de metropolol terugbrengen in dosering en kijken of dat een gunstiger effect heeft. 

Gek eigenlijk hoe zo’n gesprek begint, ik krijg de vraag hoe gaat het? En zeg out of the bleu goed. Vergeten wat ik eigenlijk had willen zeggen. Ergo goed dat mijn secondant, mijn lieve echtgenote, nog wel het oorspronkelijke scenario kent. Dan zijn de dagen en nachten in Zwolle toch zeer  waardevol. Zij registreert mijn activiteiten in de remslaap als observant en bespreekt die met mij hierna, ik weet dan vaak nog details van de lucide droom, nachtwandeling of hallucinatie mij te herinneren. Zij komt hiermee, in verslag er op terug bij de ‘dokter’. Ook dat dit weer vaker voorkomt is dan een conclusie van haar en ook van de EVV-er hier op locatie in Meppel. Ook hier is een nieuw plan van aanpak geboden.

Goed eenmaal op gang gebracht weet ik gelukkig ook zelf weer wat dingen te benoemen, zoals het meest irritante euvel de Tinnitus. Met alle tips en trucs die mij enigszins hielpen dit naar de achtergrond te drukken, gaat dat nu steeds slechter.

Samengevat de pillen reeks die mij het leven moeten veraangenamen zijn weer aan een nieuwe mix toe. Metropolol andere sterkte, clonazepam wordt in overleg met neuroloog waarschijnlijk clozapine, het overige blijft in hoogste dosering gelijk. En ik word nog wat vaker gecontroleerd door de medische staf op voor-,  achteruitgang, ziekte en persoon. Ik ben vast wat vergeten, nieuwe lijfspreuk, gniffel.

Maar goed wat mij het meest opvalt, aan mijzelf, na een mooie dag of evenement ben ik een volgende dag aan het herstellen aan het opladen. Tot niet veel in staat. Pluk de dagen nu eigenlijk met tussenpozen als het ware, zogezegd. En of anderen dit beamen weet ik niet maar in goede doen is mijn humeur beter, of was het de humor, wederom een gniffel.

Carpe Diem wordt 

“Ik ben vast wat vergeten”

Clash of the Titans! 

Trump gek op dynasties, gelijk ook Poetin, en Nethanyau. Ik vergeet vast een paar namen! 

Even sterk op het moment, die drie, Adolf draait zich om in zijn graf. Of was het niet zo,.. dat stiekem hij nog leeft, net als Elvis. En vooral in wie dan, in wie dan leven ze voort?  

Wat is mijn punt!? De wereld groot of klein het gaat om dynastieën, relaties zogezegd. Taiwan China, hoe lang nog? Relatief gemakkelijke relatie? Ongemakkelijk deze relatie???

Sprookjes bestaan, dat weet iedereen. Vraag mij gerust om advies. Maar als ik dat vergelijk met gokken, dan denk ik dat je dat beter niet kunt doen. Geen succes gegarandeerd, dat denk ik namelijk? Oh ja dan komt misschien ook het alternatieve verdienmodel weer om de hoek kijken. Waar je relatief succes mee kunt hebben. Ach wie niet waagt wie niet wint.. Regels van op gokken zijn ook hier van toepassing 

Heen en weer springen in de toekomst dan maar? Het zou kunnen helpen, vlak voordat je denkt een fout te begaan! Wanneer heb je een fout gemaakt of denk je hem te gaan maken? Spring je dan vooruit of achteruit? Oei ik maak het nodeloos ingewikkeld. 

Geschiedenis herhaalt zich. En wat is fout? Ga je uit van wat je, je is geleerd? Of ga je uit van wat je overkomt? Ga je uit van wat anderen je voor de voeten gooien? Zelfde valkuil denk ik? Met zeg het maar, wellicht de zelfde uitkomst? Elke keer weer. Perpetuum Mobile. En dat heb ik heus niet bedacht hoor! 

We moeten niet langer leren van onze fouten, klaar als een klontje. Die fouten in repetitie, want we leren niet, Homo Sapïens is, die is uitgeleerd, zeg maar. De, zijn, haar, het,… daar is geen ontwikkeling meer in te bespeuren . Eerder een vorm van stilstand, en dat is achteruitgang toch! Bemoedigend voor miljardairs, elk een eigen verdienmodel. Maar ook zij gaan zich vervelen! En aan jaloezie ten onder. Primaten in het wild doen zich gelukkig niet beter voor.

Gelukkig wil je jezelf in de toekomst…. of wellicht in het verleden niet tegenkomen! Of is dat dan ook een paradox , een sprookje? Nee?! Kan zijn. Maar dat is ook weer mijn idee hoor. Ik ben hier de dement!

Want, ‘het’, mijn verleden en toekomst zijn verweven, het gebeurt mij elke keer weer, elke nacht, dag. 

Recent idioot voorbeeld . ‘ Moest mij verstoppen in onmogelijke houding, net achter mijn broertje. Net voor mijn moeder de ruimte binnenkwam, en de broer onder mijn oudste broer die stond aan het raam.’ “Maar daar net onder dat raam gebeurde het! Waarom mocht ik het niet zien? Wat gebeurde er? Verleden of toekomst?” Broers en moeder dood! Nu In rollen die niet bij hen passen in die “droom” En toch bijna dagelijks aanwezig. In een bepaalde vorm. De droomwereld voorbij! Lewy Body en…. Hallucinatie meer en meer op de voorgrond! Straks is mijn vocabulaire teruggekeerd tot mijn eerste woord! Geen bewijs meer voorhanden, maar wat zou het kunnen zijn!

Mampa?

Aubergine heeft mijn voorkeur.

Carpe Diem 

Geen Koerdistan geen Palestina wel een Baskenland. Geen Etrusken met een land, wel Friezen. Wereldvreemde mensen alleen al in Europa. In de Griekse mythologie was Europa een Fenicische prinses die door Zeus, vermomd als een stier, werd ontvoerd en naar Kreta werd gebracht. Europa tja, ze had een Bask kunnen zijn, alwaar zo men zegt, de sterkste Europese vrouwen wonen. Zoveel goede voorbeelden dichtbij, en genoeg geld in de wereld om de boel naar ieders tevredenheid aan te pakken. Hoewel nu weer de Druzen, die dachten veilig te zijn in het Syrië na Assad, die het conflict in het Midden-Oosten weer verder doen  oplaaien. Of is het een Israëlische coup?

Sterke vrouwen kijkend naar een wedstrijd, het  Europesche kampioenschap, geen verschil meer met de mannelijke variant. Maar ik weet natuurlijk niets van voetbal, mannen en vrouwen. En van machthebbers in het algemeen ook niet. Leuk om naar te kijken dat wel. De mens man of vrouw gedoemd te mislukken? Of doet sekse er niet toe? Kracht wel, voel je je sterk, voel je je sterker en misbruik je die kracht, dan is dat slecht in elke relatie. In welke mix dan ook.

Vrijheid daar zou het om moeten gaan geen rolpatronen, vrijheid in gedrag uiterlijkheden en meningsuiting. Alleen mensen die alles denken te moeten en mogen zeggen voelen zich vaak beknopt in wat ze uiteindelijk mogen zeggen. Vrijheid op zijn smalst! Beetje gek wel. Vrijheid van meningsuiting, zodra je het kent\hebt moet je er goed mee omgaan, denk ik. Cursussen genoeg hoor, influencers op het wereld wijde web, helpen je graag. 

Hamvraag blijft krijgen we de wereld beter! En hoe pakken we dat aan!? Ik bekijk het maar per dag, dat, die dag, begint tenslotte steeds gewoon weer opnieuw.

Carpe Diem!

Nooit van gehoord, nee echt niet! De regen valt gestaag niet hard recht naar beneden. Vergeet, vergeten ik word er steeds beter in, en zo ook de droom van vannacht, ieder uur wakker worden om er uit te stappen, uit die droom dan. Bloed stroomt hard, klopt ook, en totaal vergeten wat mij vannacht bezig hield. Vermoeidheid als overblijfsel, moe bij opstaan licht gestresst. 

Ik ga de dag in met het eerste energie pakket opgebruikt, licht hijgend. Nahijgend.

Flarden van muziek klassiek staan me bij, koks, chefs ook. Of misschien is dat wel de essentie, die flarden, dingen die geen steek houden zoals patat waar ik lang voor in de rij stond, regenboog patat van Thérèse. Al eerder gedaan, gedroomd en gehad? Misschien gewoon volgen  en langzaam vallen dan maar? Want het voelt als vallen, valkuilen, een (droom)wereld in flarden.

De bakker brengt brood en vraagt hoe het gaat, niet zo goed zeg ik. Slecht geslapen. Krijg een verhandeling over haar nacht, stand van de maan. En regen, regen van hier tot haar woonplaats en op Texel. Duurt gelukkig maar 10 minuten en ze stapt weer op. Al pratend dat wel.

Ik rol langzaam door de dag in nieuwsgierig naar wat mij wacht.

Carpe Diem 

Luister naar de wind die de stilte doorbreekt, zij zwelt aan tot een storm, zachtaardige storm. Produceert een zwaarte op de schouders de zwaartekracht overwint.

Eenzaam gebogen wind in de rug, geluiden als een disco om mij in mij. Geroep gaat verloren en vervolg mijn weg. Ontkenning bewijst niets, toegegeven begrepen. 

Witte lakens wapperen als engelenvleugels in de verte. Mijn huid voelt warm en koud tegelijkertijd, nevel trekt op, vleugels vallen af. Ondertussen verloren.

Bergen van verzet, trots aan de kant gezet. Mijn woord jouw woord, ik weet het zeker zo zeker niet meer. Marginaal gelijk, gelijk in ieder geval de wind die wegvalt.